|
|
Łap okazje!
___ ANGIELSKI ___ 87% SZYBCIIEJ ___ REWOLUCJA ___ (numer 377066691)
#user_field .nag1
#user_field .s1
#user_field .s2
#user_field .x1
#user_field .x2
#user_field .x3
#user_field .x5
#user_field .x6
Chcesz innych efektów? Zrób coś...Acer 5315 1,73Gh 1GB 120 KAMERKA Windows SP1 5220 (numer 380453649)
#user_field table.monitory #user_field td.row1 #user_field td.row1:hover #user_field td.row2 #user_field td.row2:hover #user_field th.headh #user_field th.headh small {...
Mocna strona dobrego humoru!
- Co kobiety maja miedzy nogami?
- Cmentarz.
- Dlaczego???
- Bo jak wiatr wieje to trupami smierdzi, tylu sztywnych przyjela.
Rozmawiaja sobie trzy malzonki. Pierwsza mowi:
- Moj sie tak ugania za spodniczkami ze jak widze dzieci na ulicy to
zawsze zastanawiam sie czy to nie jego.
Druga zona:
- Moj tak rzadko sypia w domu ze sie zastanawiam czy on jest ojcem
moich dzieci.
Trzecia zona:
- Ja to dopiero mam problem. Moj moz mnie tyle razy oszukal ze ja nie
jestem pewna czy naprawde jestem matka moich dzieci.
W autobusie MZK jedzie kobietka (inna niz wyzej). Jest
tlok, a ze ma ona katar wyjmuje biala chusteczke by sobie wytrzec nosek,
niestety nie udalo jej sie to bo chusteczka wypadla jej z rak. Pech chcial
ze spadla mniej wiecej na krocze faceta ktory spokojnie siedzac podziwial
miasto przez szybe. Kobietka sie speszyla bo nie chce tak facetowi
siegac miedzy nogi, a ten z kolei zauwazyl ze ludzie w autobusie
tak jakos dziwnie na niego patrza i sie smiaja. Facet podarzyl swym
wzrokiem za spojrzeniami pasarzerow iii... No tak... Zaczerwienil sie...
Powoli rozpiol rozporek... wepchnal biala materie w spodnie...
zapial rozporek i dalej podziwiac swiat za oknem.
Idzie sobie facet, patrzy, podkowa. Oglada, oglada,
odwraca, a tam kon..
- Maly fiat to jest DUZY samochod. MALE samochody to zabawki. Duze
samochody sluza do przewozu kontenerow.
Zona podaje z grozna mina kartke mezowi. On czyta:
- Kochany Stasiu, pamietasz ostatnie wakacje? Ten zachod slonca, ktory
razem podziwialismy? Wyobraz sobie, ze wtedy nie tylko slonce
zaszlo....
- Dlaczego pan tu siedzi? - pyta dziennikarz wieznia.
- Bo nie chca mnie wypuscic...
PO WYCIECZCE
Kolo Gospodyn Wiejskich zorganizowalo wycieczke do Warszawy. Po powrocie
kobiety poszly do spowiedzi. Kazda po kolei opowiada o wycieczce i kazda mowi,
ze zdradzila meza. W pewnym momencie ksiadz sie zdenerwowal, walnal reka w
konfesjonal i zawolal:
- Cholera jak jest dobra wycieczka to ksiedza nie zabiora!
Subject: Szedl facet po lodzie i sie zalamal
- Dlaczego so?tys w Wźchocku ju nie jedzi czo?giem?
- Bo mu gźsienice pozdycha?y.
Opisy w najlepszym stylu!
JaK mOgŁeŚ zApOmNiEc Ze MaSz DzIeWcZyNe ?
=>BaRdZo MoCnO CiE KoChAm<=
...dół doła pogłębia...
...robię ciepłą kupę na to wszystko...
KoChAm SzKoŁee...A Co KoChAm To P!ErDoLe..!!!!
hwdp - heniek woli dobrą pizze
my tu gadu-gadu,a na ukrainie dzieci przybywa
Jestem na marsie>>>>>szukam życia
Zakochany jest jak człowiek w lesie, zapatrzył się na jedno drzewo
...This is how we do...
Game Over!
Bombuzal
Opracowana przez zespół Image Works (m.in. Predator 2) gra logiczna, której głównym bohaterem jest tytułowy stworek. Jego zadanie wydaje się teoretycznie proste: na małych wysepkach znajdują się bomby, które należy wysadzić w powietrze, jednocześnie utrzymując się przy życiu. W praktyce wygląda to o wiele bardziej skomplikowanie...Platypus
Nieskomplikowana gra akcji, która nawiązuje do takich klasyków gatunku, jak Project-X, Katharsis czy Gradius. Gracz zasiada za sterami niewielkiego statku kosmicznego. Jego zadaniem jest eliminacja pojawiających się na ekranie przeciwników. Sterowany myśliwiec leci cały czas w jednym kierunku (w prawo).
Potęga czyli klucz do wiedzy!
Słowacki
Słowacki Juliusz, ur. 4 IX 1809, Krzemieniec, zm. 3 IV 1849, Paryż, poeta, dramaturg. Największy obok A. Mickiewicza twórca polskiego romantyzmu. Po studiach na uniwersytecie w Wilnie (prawo) był 1829–30 aplikantem w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie; po wybuchu powstania listopadowego pracował w biurze dyplomatycznym, III 1831 wyjechał jako kurier dyplomatyczny Rządu Narodowego do Paryża i Londynu; po klęsce powstania pozostał na emigracji, głównie w Paryżu; 1833–36 przebywał w Genewie, 1837–38 we Florencji; 1836–37 odbył podróż po Włoszech, Grecji, Egipcie i krajach Bliskiego Wschodu; 1842 był członkiem Koła towiańczyków; 1848 przebywał w Poznaniu (uczestnicząc w wydarzeniach powstania wielkopolskiego) i we Wrocławiu. We wczesnej twórczości (w większości ogłoszonej dopiero w emigracyjnym wydaniu Poezji, t. 1–3 1832–33) nawiązywał do utworów G. Byrona (w powieściach poetyckich Arab, Jan Bielecki, Lambro), W. Szekspira (tragedia historycz...Polska. Gospodarka. Turystyka
Polska. Gospodarka. TurystykaWe wczesnym średniowieczu wędrówki zagr. Polaków miały w większości charakter rel. (pielgrzymki do miejsc świętych), odbywały się też podróże w celach dyplomatycznych, handl., a później nauk. (zwł. po odnowieniu Akad. Krak.). W XVI w. nastąpiło zacieśnienie bezpośrednich kontaktów Polski z krajami Europy w dziedzinie nauki, kultury i gospodarki; został zapoczątkowany typ podróży w celach poznawczych (zwł. w środowisku nauk.); ruch ten nasilił się pod koniec XVIII w. Propagatorami tego rodzaju turystyki byli S. Staszic, J. Ursyn Niemcewicz i W. Pol. Na pocz. XIX w. zaczęła rozwijać się turystyka kwalifikowana (zwł. górska), a pod koniec XIX w. i na pocz. XX w. rozwijały się w Polsce uzdrowiska, kąpieliska mor., górskie miejscowości turyst. (zwł. Zakopane); ważnym ośr. turyst. ze względu na walory hist. i kulturowe stał się Kraków. Charakterystyczny dla tego okresu był ruch wycieczkowy o podłożu patriotycznym („pątnictwo narodowe”); gł. organiza...
Encyklopedia!
MUNCH
Edvard Munch, Śmierć w pokoju chorego, 1896
Edvard Munch, Dziewczyny na moście, 1899-1900
malarz i grafik norweski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli modernizmu; studiował w Oslo i Paryżu; wiele lat przebywał w Niemczech, Francji, Włoszech; w Berlinie zaprzyjaźnił się ze S. Przybyszewskim i jego żoną Dagny (którzy później popularyzowali twórczość M. w Polsce); we Francji związany ze szkołą Pont Aven w Bretanii; 1909 po ciężkiej chorobie nerwowej powrócił do Norwegii, osiadł w Ekely pod Oslo, gdzie spędził resztę życia. W pierwszym okresie twórczości pozostawał pod wpływem Ch. Krohga i radykalnych naturalistów norweskich, w Paryżu uległ wpływom impresjonistów (Wieczór taneczny); 1885-86 powstał wstrząsający obraz Chore dziecko przedstawiający ostatnie chwile życia siostry M., Sophie, która w wieku 15 lat zmarła na gruźlicę, płótno to jest zapowiedzią dojrzałego stylu artysty. Ok. 1890 wyraźnie odszedł od naturalizmu, powstały wtedy najważniejsze prace: Zazdrość, Krzyk, trzy ...KAKAOWIEC
Owoc kakaowca
krzew lub niskie drzewo z rodziny zatwarowatych; występuje w kilkunastu gatunkach wiecznie zielonych; rośnie dziko w dżunglach Ameryki Płd. i Środk.; niektóre gatunki uprawiane w strefie międzyzwrotnikowej; osiąga wys. 3-15 m; liście cienkie, skórzaste, całobrzegie, ciemnozielone (młode czerwonawe); kwiaty drobne, żółtaworóżowe lub czerwonawobrunatne, o nieprzyjemnym zapachu, rozmieszczone pojedynczo na pniu i konarach głównych; owoc-jagoda podłużna, bruzdkowana, dł. 20-30 cm, z pomarańczową, żółtą lub brunatnoczerwoną skórką; w białawym lub różowawym kleistym miąższu osadzonych jest 20--60 nasion, zw. ziarnami kakaowymi; gł. znaczenie ma k. właściwy (T. cacao) uprawiany przez Indian jeszcze w czasach przedkolumbijskich; sporządzano z niego napój zw. chocolatl przyprawiany wanilią, miodem i mąką kukurydzianą; nasiona wykorzystywano też jako środek płatniczy; do Europy nasiona k. przywiózł Kolumb w darze dla króla Hiszpanii; po wynalezieniu przez van Houtena 1874 sposo...
Literackie kfi pro kfo!
as się bałem, że mi trochę źle wychodzi... A z tobą jak jest właściwie?
Wyjaśniłam mu swoją rolę i opowiedziałam o panu Palanowskim. Słuchał z szalonym zainteresowaniem. W zasadzie wszystko się zgadzało. Niepojętym i zdumiewającym zbiegiem okoliczności Basieńka i jej mąż, w tym samym czasie, pchnięci tą samą namiętnością, wpadli na ten sam pomysł. Dwa odrębne nurty, niezależnie od siebie, spłynęły do tego samego punktu. Wręcz cud!
- Ty wierzysz w to, że im się rzeczywiście tak zbiegło? - spytał mąż sceptycznie. - Jedna osoba to jeszcze rozumiem, ale dwie naraz? Mnie to się wydaje niewyraźne.
Mnie również wydawało się niewyraźne. Trochę niepewnie i chaotycznie porozważaliśmy przez chwile prawdopodobieństwo osobliwego zjawiska i wyszło nam, że na tym świecie właściwie wszystko jest możliwe. Pora doby i dotychczasowe przeżycia mąciły nam nieco jasność umysłu.
- Najgorsze było to, że na samym wstępie wlazłaś przez okno - oświadczył mąż z niezadowoleniem. - Może bym i oprzytomniał jakoś wcz
, w każdym razie nie dostrzegałam otoczenia. Dopiero w pobliżu placu Unii wpadł mi nagle w oko osobnik siedzący przede mną, po przeciwnej stronie.
Autobus był prawie pusty i nic mi go nie zasłaniało. Osobnik w zamyśleniu wpatrywał się w przestrzeń. Był jasny.
Tak jasny, że bez wątpienia wpadłby mi w oko nawet w najgęstszym tłumie, a co mówić w pustym autobusie!
Oko bezmyślnie zarejestrowało widok. Autobus jechał. Osobnik trwał w zamyśleniu. Przyglądałam mu się, bo nie miałam nic lepszego do roboty. W jakimś momencie ruszył mi wreszcie umysł.
Zaczęłam sobie zgadywać, kim on może być. Nie wiadomo dlaczego od razu nabrałam pewności, że z zawodu musi być dziennikarzem. Nic innego nie pasowało. Następnie pomyślałam, że powinien mieć albo samochód, albo niezwykle piękną żonę. Samochodu nie ma, bo jedzie autobusem, zostaje żona... Wprawdzie ja też jadę autobusem, chociaż mam samochód, ale on powinien mieć porządniejszy samochód, a zatem nie ma, a zatem musi mieć tę niezwykle piękną żonę. Oczy
eszony rękoma
Na maczudze, a głową na końcu maczugi
Wspartą kręcił jak tykwą wbitą na kij długi
Pan Tadeusz 293
Adam Mickiewicz
I na przemiany to w tył, to się naprzód kiwał,
I ustawicznie: "Kropić, kropić!" wykrzykiwał.
Wzdłuż izby zaś przebiegał Brzytewka ruchawy
Ciągle od Kropiciela do Macieja ławy.
Konewka zaś powoli wszerz izbę przechodził
Od Dobrzyńskich do szlachty, niby to ich godził;
Jeden wciąż wołał: "Golić!" - a drugi: "Zalewać!"
Maciek milczał, lecz widno, że się zaczął gniewać.
Ćwierć godziny wrzał hałas, gdy nad tłum wrzeszczący,
Ze środka głów, wyskoczył w górę słup błyszczący:
Był to rapier sążnistej długości, szeroki
Na całą piędź, a sieczny na obadwa boki.
Widocznie miecz teutoński, z norymberskiej stali
Ukuty; wszyscy milcząc na broń poglądali.
Kto ją podniósł? nie widać, lecz zaraz zgadniono:
"To Scyzoryk! Niech żyje Scyzoryk! - krzykniono -
Wiwat Scyzoryk, klejnot Rębajłów zaścianku!
Wiwat Rębajło, Szczerbiec, Półkozic, Mopanku!"
Pan Tadeusz 294
Adam Mickiewicz
Wn
|
